ร้านดูบอลใกล้ฉัน คืนแมตช์ใหญ่ทำไมลูกค้าหาร้านคุณไม่เจอ และหน้าตารางบอลบนเว็บช่วยได้ยังไง

ลองนึกถึงร้านข้าวแกงปากซอยที่คุณเดินผ่านทุกเช้าครับ หน้าร้านมีกระดานดำแผ่นเล็กตั้งอยู่ เจ้าของร้านเขียนชอล์กไว้ว่า วันนี้มีแกงเขียวหวานไก่ ปลาทอดสมุนไพร และต้มจืดเต้าหู้หมูสับ ใครเดินผ่านมา ไม่ต้องเดินเข้าไปถาม ไม่ต้องโทรหา แค่เหลือบมองก็รู้ว่าวันนี้ร้านนี้มีอะไร แล้วตัดสินใจได้ในสามวินาที บางวันเจ้าของร้านลืมเขียน คนเดินผ่านก็เดินผ่านไปเฉยๆ ทั้งที่ในหม้อมีแกงอร่อยรออยู่เต็มหม้อ

คืนแมตช์ฟุตบอลใหญ่ ร้านอาหาร บาร์ และคาเฟ่ที่เปิดจอฉายบอลอยู่ ก็อยู่ในสถานการณ์เดียวกับร้านข้าวแกงร้านนั้นเลยครับ เพียงแต่ลูกค้าไม่ได้เดินผ่านหน้าร้านเรา เขากำลังถือมือถืออยู่ที่บ้านหรือที่ทำงาน แล้วพิมพ์ค้นหาว่าคู่นี้ดูที่ไหนได้บ้าง กระดานดำของร้านจึงต้องไปตั้งอยู่บนอินเทอร์เน็ต ที่ที่คนพิมพ์ค้นหาแล้วเห็นมันทันที

บทความนี้เล่าเรื่องกระดานดำแผ่นนั้นครับ ว่ามันควรเขียนอะไรบ้าง วางไว้ตรงไหน อัปเดตบ่อยแค่ไหน และมีเรื่องไหนที่ร้านควรถามเจ้าของสิทธิ์ถ่ายทอดสดโดยตรงก่อนเริ่ม ตอนท้ายผมจะพาไปดูว่าถ้าร้านอยากมีหน้านี้เป็นของตัวเองบนเว็บไซต์ธุรกิจ ควรเริ่มจากเวอร์ชันเล็กขนาดไหน

ลองเช็กหน้าร้านตัวเองบนมือถือสัก 5 นาทีก่อนอ่านต่อ

ก่อนจะไปต่อ ลองหยิบมือถือขึ้นมา แล้วทำสิ่งที่ลูกค้าคนหนึ่งทำจริงๆ ในคืนแมตช์ใหญ่ครับ พิมพ์ค้นหาว่า ร้านดูบอล แล้วตามด้วยชื่อย่านที่ร้านคุณอยู่ จากนั้นเปิดหน้าที่ Google แสดงให้ดูทีละร้าน ถามตัวเองว่า ถ้าเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่เคยมาร้านนี้เลย จะรู้ไหมว่าคืนนี้ร้านฉายคู่ไหน เริ่มกี่โมง ต้องจองโต๊ะหรือเดินเข้าไปนั่งได้เลย และมีอะไรให้กินให้ดื่มเป็นพิเศษหรือเปล่า

แล้วลองเปิดชื่อร้านตัวเองดูบ้าง ผลที่ออกมามักเป็นหนึ่งในสามแบบครับ แบบแรกคือหาร้านตัวเองไม่เจอเลยในผลการค้นหาแบบนี้ แบบที่สองคือเจอ แต่เป็นหน้าเมนูหรือหน้าแผนที่ ซึ่งไม่ได้พูดถึงบอลสักคำ แบบที่สามคือเจอโพสต์เก่าในเพจที่ประกาศตารางของเดือนก่อน คนอ่านแยกไม่ออกว่ายังใช้ได้ไหม ถ้าคุณเจอแบบใดแบบหนึ่งในสามแบบนี้ ก็แปลว่ากระดานดำของร้านยังไม่ได้ถูกเขียนในที่ที่คนมองเห็นครับ และเป็นเรื่องที่แก้ได้ไม่ยากอย่างที่คิด

ผมขอบอกไว้ตรงนี้ด้วยว่า ผมไม่มีตัวเลขปริมาณการค้นหาของวลี ร้านดูบอลใกล้ฉัน ที่เชื่อถือได้ เครื่องมือวัดปริมาณคีย์เวิร์ดแบบเสียเงินที่ทีมเราลองใช้ยังเข้าถึงข้อมูลชุดนี้ไม่ได้ ผมจึงไม่ขอเดาตัวเลขมาใส่ให้ดูน่าเชื่อถือ สิ่งที่ผมอ้างอิงได้จริงในบทความนี้คือข้อมูลที่เปิดดูได้เองต่อหน้า ซึ่งจะเล่าในหัวข้อถัดไปครับ

คืนแมตช์ใหญ่ คนไทยค้นหาอะไรกันบ้าง

วันที่ผมเขียนบทความนี้คือวันที่ 4 พฤศจิกายน 2569 ผมเปิดหน้า Google Trends หมวดกำลังมาแรงของประเทศไทย ย้อนหลัง 7 วัน แล้วเห็นคำค้นหาที่เกี่ยวกับฟุตบอลขึ้นมาหลายรายการพร้อมกัน คำว่า แมนยู พบ โรมา มีปริมาณค้นหามากกว่า 100,000 ครั้ง และเพิ่มขึ้นประมาณ 1,000 เปอร์เซ็นต์ในช่วง 12 ชั่วโมงก่อนที่ผมเปิดดู ส่วนคำว่า บาร์ซา พบ แอสตันวิลลา มีปริมาณค้นหามากกว่า 10,000 ครั้ง ในช่วงเวลาเดียวกัน

ที่น่าสนใจกว่าตัวเลขคือรายการคำที่ Google จัดกลุ่มไว้ข้างๆ สองคู่นี้ครับ ผมเห็นคำอย่าง ตารางแข่งทีมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และ livescore th ดูบอลสด รวมอยู่ด้วย ผมไม่ได้ตรวจสอบว่าแต่ละคู่อยู่ในรายการแข่งขันไหนหรือแข่งวันเวลาใด จึงขอไม่ระบุในบทความนี้ แต่ภาพรวมที่เห็นชัดคือ ในคืนที่มีแมตช์ใหญ่ คนไม่ได้ค้นหาแค่ผลการแข่งขัน เขาค้นหาตารางแข่ง และค้นหาว่าจะดูสดที่ไหนด้วย

ข้อควรระวังเรื่องตัวเลขชุดนี้มีอยู่สองข้อครับ ข้อแรก หน้า Google Trends แสดงตัวเลขเป็นช่วง เช่น 100K+ ไม่ใช่จำนวนที่แน่นอน ข้อสอง หน้านี้เปลี่ยนไปทุกชั่วโมง ถ้าคุณเปิดดูตอนอ่านบทความนี้ คุณจะเห็นรายการอื่นแทน ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติของกระแสที่มาเร็วและไปเร็ว สิ่งที่ผมอยากให้เก็บไว้จากตัวเลขนี้คือจังหวะ คืนแมตช์ใหญ่มีคนจำนวนมากถือมือถือค้นหาพร้อมกันในช่วงเวลาแคบๆ และร้านที่ตอบคำถามของเขาได้ทันทีมีโอกาสถูกเลือกมากกว่าร้านที่ต้องให้เขาทักไปถามก่อน

ถ้าอยากรู้ว่าร้านตัวเองควรเตรียมหน้าตารางบอลในช่วงเวลาไหนของปี การเปิดดูรูปแบบการค้นหาย้อนหลังเป็นนิสัยที่ดีครับ ผมเล่าวิธีไว้ในบทความ Google Trends คืออะไร วิธีดูว่าลูกค้าค้นหาเดือนไหน ซึ่งอ่านคู่กับบทความนี้ได้เลย

หน้าตารางบอลของร้าน ควรเขียนอะไรบ้าง

กลับไปที่กระดานดำหน้าร้านข้าวแกงครับ กระดานแผ่นนั้นใช้ได้ผลเพราะมันตอบสี่เรื่องที่คนเดินผ่านอยากรู้ในเวลาสั้นๆ คือ วันนี้มีอะไร ราคาประมาณไหน นั่งได้ไหม และร้านอยู่ตรงไหน หน้าตารางบอลของร้านก็มีโครงเดียวกัน เพียงแต่คำตอบเปลี่ยนไปตามธุรกิจ

ฉายคู่ไหน เริ่มกี่โมง

เริ่มจากสิ่งที่ลูกค้าพิมพ์ค้นหาจริงๆ ครับ เขาพิมพ์ชื่อทีม ชื่อคู่แข่งขัน หรือชื่อรายการ ดังนั้นในหน้าควรเขียนชื่อทีมเต็มๆ แบบที่คนไทยเรียกกัน เช่น แมนยู บาร์ซา เรียงเป็นรายการตามวันที่ และบอกเวลาเตะเป็นเวลาไทยกำกับไว้เสมอ ถ้าแหล่งข้อมูลที่ร้านใช้เป็นเวลายุโรป ให้แปลงเป็นเวลาไทยก่อนเขียน และตรวจอีกครั้งเมื่อใกล้วันแข่ง เพราะตารางแข่งบางคู่อาจถูกเลื่อนได้

อีกเรื่องที่ร้านมักลืมคือบอกให้ชัดว่าคู่ไหนร้าน ฉาย และคู่ไหนไม่ฉาย ลูกค้าที่เดินทางมาร้านเพราะอยากดูคู่ที่ตัวเองเชียร์ แล้วพบว่าจอฉายอีกคู่หนึ่งอยู่ จะผิดหวังมากกว่าลูกค้าที่รู้ตั้งแต่ต้นว่าร้านนี้ไม่มีคู่นั้น การบอกตรงๆ ล่วงหน้าจึงช่วยร้านมากกว่าที่คิดครับ

จองโต๊ะอย่างไร และปิดรับกี่โมง

คืนแมตช์ใหญ่ โต๊ะหน้าจอมักเป็นของที่ลูกค้าอยากได้ที่สุด ถ้าร้านรับจอง หน้าตารางควรมีปุ่มหรือลิงก์จองที่กดแล้วไปต่อได้ทันที พร้อมข้อความสั้นๆ ที่บอกว่าร้านปิดรับจองสำหรับแมตช์นั้นกี่โมง หรือมีเงื่อนไขอะไรกับโต๊ะที่จองไว้ เช่น ร้านจะเก็บโต๊ะให้ถึงเวลาเท่าไรหลังเริ่มแข่ง ข้อมูลพวกนี้ทำให้ร้านไม่ต้องตอบข้อความซ้ำๆ ในช่วงที่ทีมงานยุ่งที่สุดของคืนนั้นด้วยครับ

ถ้าร้านไม่รับจอง ก็บอกไปตรงๆ ว่าเดินเข้ามานั่งได้ตามลำดับก่อนหลัง และแนะนำช่วงเวลาที่โต๊ะมักเต็ม ลูกค้าจะวางแผนมาถึงเร็วขึ้นเองโดยที่ร้านไม่ต้องขอเลย ส่วนร้านที่อยากใช้ระบบจองแบบเต็มรูปแบบ ผมเล่าเหตุผลไว้ในบทความ 5 เหตุผลที่ร้านคุณควรใช้ระบบจองคิวออนไลน์ ซึ่งเป็นเรื่องแยกจากหน้าตารางบอลครับ

มีอะไรกิน อะไรดื่ม ในคืนนั้น

คนที่มาดูบอลที่ร้านไม่ได้มาเพื่อจอภาพอย่างเดียว เขามากินกับดื่มไปด้วย ถ้าร้านมีเซ็ตสำหรับคืนแข่ง เช่น ชุดของทานเล่นสำหรับโต๊ะที่นั่งกันหลายคน หรือเมนูที่ทำไว้เฉพาะคืนแมตช์ ก็เขียนไว้ในหน้าเดียวกันเลย พร้อมรูปถ่ายจริงจากร้านสักสองสามรูป และบอกชัดว่าเมนูนั้นมีเฉพาะวันไหน การเขียนแบบนี้ทำให้หน้าตารางบอลเป็นหน้าที่ขายของไปในตัว ไม่ใช่แค่ประกาศเฉยๆ

ถ้าร้านทำราคา ต้องบอกด้วยว่าเป็นราคาก่อนหรือหลังรวมค่าบริการและภาษีตามที่ร้านเรียกเก็บจริง ลูกค้าจะได้ไม่ต้องเจอเซอร์ไพรส์ตอนจ่ายเงินครับ

เดินทางมาอย่างไร จอดรถตรงไหน

ข้อมูลสุดท้ายคือเส้นทาง ร้านที่ลูกค้าตั้งใจมาดูบอลมักมากันเป็นกลุ่ม และมักมาในช่วงกลางคืน ซึ่งเป็นเวลาที่คนไม่อยากเสียเวลาหาที่จอดรถ ให้ใส่แผนที่ฝัง พร้อมปุ่มเปิดเส้นทางในแอปแผนที่ และเขียนสั้นๆ ว่าจอดรถได้ที่ไหน ถ้าร้านอยู่ในซอยลึกก็ระบุจุดสังเกตที่หาง่าย เช่น ปากซอยอยู่ตรงข้ามร้านสะดวกซื้อ เหมือนป้ายชี้ทางเล็กๆ ที่ทำให้คนที่ไม่เคยมามั่นใจว่ากำลังมาถูกที่

ทั้งสี่ส่วนนี้รวมกันแล้วไม่ต้องยาวครับ หน้าที่ดีอ่านจบในหนึ่งนาที แต่ครบพอให้คนตัดสินใจได้โดยไม่ต้องถามใคร

เรื่องสิทธิ์การฉายแมตช์ในร้าน ต้องถามผู้ที่รู้จริง

เรื่องนี้ผมต้องพูดตรงๆ ว่าอยู่นอกขอบเขตของทีมทำเว็บไซต์ครับ การนำการถ่ายทอดสดการแข่งขันมาฉายในพื้นที่ร้านที่เปิดให้ลูกค้าเข้ามานั่ง เป็นเรื่องของสิทธิ์การแพร่ภาพและเงื่อนไขของผู้ให้บริการแต่ละราย ซึ่งแต่ละรายการแข่งขันและแต่ละช่องทางอาจมีเงื่อนไขไม่เหมือนกัน และเปลี่ยนแปลงได้ตามฤดูกาล

ผมจึงไม่ขอตอบแทนว่าร้านแบบไหนทำได้หรือทำไม่ได้ และไม่ขอระบุข้อกำหนดหรือตัวเลขใดๆ ในบทความนี้ สิ่งที่แนะนำได้คือให้ร้านสอบถามผู้ให้บริการที่ร้านใช้รับสัญญาณอยู่ หรือเจ้าของสิทธิ์ถ่ายทอดสดของรายการนั้นโดยตรงว่าร้านที่ต้องการฉายให้ลูกค้าดู ต้องทำอย่างไร และถ้าอยากได้ความชัดเจนทางกฎหมาย ควรปรึกษาผู้ที่ให้คำปรึกษาด้านนี้ได้โดยตรง เมื่อได้คำตอบแล้ว ค่อยกลับมาเขียนลงหน้าตารางบอลว่าร้านฉายคู่ไหนบ้าง

ข้อดีของการถามให้ชัดก่อนคือ หน้าตารางบอลจะเป็นหน้าที่ร้านภูมิใจเปิดให้ทุกคนอ่านได้ ไม่ต้องคอยกังวลว่าข้อความที่เขียนไว้จะตามมาเป็นปัญหาทีหลังครับ

กระดานดำบนอินเทอร์เน็ตมีอยู่แล้วหลายที่ ใช้ให้ครบ

ร้านส่วนใหญ่มีกระดานดำบนอินเทอร์เน็ตอยู่แล้วโดยไม่รู้ตัว คือโปรไฟล์ร้านบน Google ที่โผล่ขึ้นมาตอนมีคนค้นหาชื่อร้านหรือค้นหาร้านในย่านนั้น ผมลองเปิดหน้า help ของ Google เองเพื่อดูว่ามีเครื่องมืออะไรที่ร้านใช้ได้เลยบ้าง

เครื่องมือแรกคือ Posts ครับ หน้า help ของ Google Business Profile ระบุว่าโพสต์มีสามแบบ คืออัปเดตข่าวสาร ข้อเสนอ และอีเวนต์ แบบอีเวนต์ต้องใส่ชื่อ วันเริ่มต้นและวันสิ้นสุด พร้อมเวลา ถ้าไม่ใส่เวลา อีเวนต์จะแสดงเป็นระยะเวลา 24 ชั่วโมงในวันที่เลือก นอกจากนี้ยังตั้งเวลาโพสต์ล่วงหน้าได้ และตั้งให้โพสต์ซ้ำเป็นรายสัปดาห์หรือรายเดือนก็ได้ ซึ่งเหมาะกับร้านที่ฉายบอลเป็นประจำ ส่วนโพสต์ที่เก่ากว่า 6 เดือนจะถูกเก็บเข้าคลังเว้นแต่จะกำหนดช่วงวันที่ไว้ และโพสต์จะแสดงบน Search กับ Maps ได้ก็ต่อเมื่อสถานะเป็น Live เท่านั้น

เครื่องมือที่สองคือเวลาเปิดปิดพิเศษ หน้า help เรื่องการแก้ไขข้อมูลโปรไฟล์ธุรกิจ บอกว่าร้านตั้งเวลาทำการพิเศษสำหรับวันหยุดหรือช่วงเวลาชั่วคราวได้ และการแก้ไขทั่วไปรวมถึงเวลาทำการต้องผ่านการตรวจสอบก่อนขึ้นแสดงจริง ดังนั้นถ้าคืนแมตช์ใหญ่ร้านจะเปิดดึกกว่าปกติ ควรตั้งไว้ล่วงหน้าหลายวัน ไม่ใช่ตั้งในเย็นวันนั้น

สองเครื่องมือนี้ช่วยได้มากครับ แต่ทั้งสองอยู่บนพื้นที่ของ Google ซึ่งมีรูปแบบและข้อจำกัดของตัวเอง ที่ว่างสำหรับเขียนมีไม่มาก ตารางที่มีหลายคู่ในเดือนเดียวกันจึงใส่ได้ลำบาก หน้าเว็บของร้านเองเขียนได้เต็มที่กว่า ทั้งตาราง ทั้งรูป ทั้งปุ่มจอง และเก็บไว้เป็นที่อ้างอิงให้โพสต์ใน Google ลิงก์มาหาได้ ถ้าอยากเข้าใจภาพรวมของการทำให้ร้านปรากฏบนแผนที่ อ่านเพิ่มได้ที่ Local SEO คืออะไร คู่มือดันธุรกิจไทยติด Google Maps ครับ

แล้วโพสต์ตารางลงเพจเฟซบุ๊กก็พอแล้วไม่ใช่หรือ

คำถามนี้สมเหตุสมผลมากครับ และผมไม่เถียงเลยว่าเพจเฟซบุ๊กใช้ได้ผลจริง ลูกค้าประจำของร้านติดตามเพจอยู่แล้ว เห็นโพสต์ตารางบอลก็แวะมา และเป็นช่องทางที่ร้านคุ้นมือที่สุด ถ้าคุณทำแบบนี้อยู่แล้ว ขอให้ทำต่อครับ

สิ่งที่หน้าเว็บเพิ่มเข้ามาไม่ได้มาแทนที่เพจ แต่เสริมในส่วนที่เพจทำได้ยากกว่า คือการให้คนที่ไม่เคยรู้จักร้านเจอร้านผ่านการค้นหา โพสต์ในเพจเรียงตามเวลา ตารางของเดือนนี้จึงจมลงไปใต้โพสต์ใหม่ภายในไม่กี่วัน คนที่เข้ามาดูเพจในคืนแมตช์ต้องเลื่อนหาเอง ขณะที่หน้าเว็บมีที่อยู่ถาวรที่เดียว เป็นหน้าเดิมที่ร้านอัปเดตเนื้อหาข้างในไปเรื่อยๆ ทุกสัปดาห์ ใครค้นหาเมื่อไรก็เจอหน้านี้ที่เป็นปัจจุบันที่สุดเสมอ

อีกข้อหนึ่งคือลูกค้าบางคนไม่ได้เล่นเฟซบุ๊กทุกวัน หรือไม่ชอบเปิดเพจของร้านที่ไม่รู้จัก ถ้ามีลิงก์เว็บให้เปิดดูได้เลยโดยไม่ต้องล็อกอินอะไร ก็เป็นอีกทางเลือกที่ทำให้ร้านเข้าถึงคนกลุ่มนี้ได้ครับ

หน้านี้สร้างไว้ครั้งเดียว ใช้ได้ทุกฤดูกาล

ลองคิดอย่างนี้ครับ กระดานดำหน้าร้านข้าวแกงเขียนใหม่ทุกเช้า แต่ตัวกระดานไม่ต้องซื้อใหม่ทุกวัน หน้าตารางบอลบนเว็บก็เช่นกัน ตัวหน้าสร้างครั้งเดียว แล้วร้านเปลี่ยนเนื้อหาข้างในตามสัปดาห์ ฤดูกาลฟุตบอลของแต่ละรายการวนมาทุกปี แมตช์ใหญ่ๆ ก็วนมาเรื่อยๆ หน้าเดิมที่มีประวัติการอัปเดตสม่ำเสมอจะสะสมความน่าเชื่อถือในสายตาของคนที่เปิดดู เพราะเขาเห็นว่าร้านนี้ดูแลหน้านี้อยู่จริง

การทำหน้าถาวรหน้าเดียวยังดีกว่าการสร้างหน้าใหม่ทุกคู่ด้วย เพราะข้อมูลไม่กระจัดกระจาย ลูกค้าไม่ต้องเลือกว่าจะอ่านหน้าไหน และร้านเองก็ดูแลง่ายกว่า ถ้าวันหนึ่งร้านเริ่มมีกิจกรรมอื่นนอกจากบอล เช่น คืนดนตรีสด หรือคืนฉายมวย ก็แตกหน้าอีเวนต์ออกมาเพิ่มได้ในภายหลังโดยใช้โครงเดิม

เวอร์ชันเล็กที่สุดที่เริ่มได้เลย

ไม่ต้องรอให้เว็บใหญ่โตครับ เวอร์ชันเล็กที่สุดของหน้านี้ประกอบด้วยส่วนหัวที่บอกว่าเป็นหน้าตารางบอลของร้านอะไร ตารางสั้นๆ ของแมตช์ในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า ปุ่มจองหรือเบอร์โทร แผนที่ และรูปจริงของมุมหน้าจอในร้านหนึ่งรูป ทั้งหมดนี้อยู่ในหน้าเดียว

ร้านที่ยังไม่มีเว็บไซต์เป็นของตัวเอง หน้านี้เป็นเหตุผลที่ดีที่จะเริ่มมีครับ เพราะเป็นประโยชน์ที่เห็นผลเร็ว และยังเป็นรากฐานของเมนู หน้าติดต่อ และหน้าอื่นๆ ที่จะเพิ่มทีหลังได้ ถ้าอยากดูว่าแพ็กเกจเว็บไซต์ของเรามีอะไรบ้างและเหมาะกับร้านขนาดไหน ดูรายละเอียดได้ที่หน้า แพ็กเกจเว็บไซต์ธุรกิจของ TumWebSME ซึ่งรวมราคาเริ่มต้นและสิ่งที่แต่ละแพ็กเกจให้ไว้ให้เปรียบเทียบครับ

เจ้าของร้านที่กังวลว่าตัวเองไม่ถนัดเรื่องคอมพิวเตอร์ ผมเล่าไว้ละเอียดในบทความ เว็บไซต์ร้านอาหาร ไม่ต้องเก่งไอทีก็ทำได้ ว่าอะไรคือสิ่งที่เจ้าของร้านต้องตัดสินใจ และอะไรคือสิ่งที่ทีมงานทำให้ทั้งหมด

ตัวอย่างที่เปิดดูต่อได้จริง

บทความนี้ไม่ได้อาศัยตัวอย่างที่แต่งขึ้นมานะครับ ตัวอย่างแรกคือ Posts แบบอีเวนต์ของ Google Business Profile ที่หน้า help ที่ผมอ้างถึงข้างต้นอธิบายขั้นตอนไว้ครบ ร้านเปิดดูและลองสร้างโพสต์ของตัวเองได้ทันที

ตัวอย่างที่สองคือหน้า Google Trends ที่ลิงก์ไว้ตอนต้น เปิดแล้วเลือกประเทศไทยกับช่วง 7 วัน ก็เห็นรายการที่คนไทยค้นหากันจริง ไม่ว่าจะเป็นฟุตบอล ซีรีส์ หรือข่าวสาร ลองดูว่ารายการไหนที่ร้านคุณหยิบมาเป็นหน้าเว็บได้บ้าง

ตัวอย่างที่สามเป็นร้านจริงที่เราทำเว็บให้ คือ PRYM Brunch and Bar ซึ่งเจ้าของร้านไม่ได้มีพื้นฐานด้านไอทีมาก่อน และเล่าให้ทีมงานฟังว่าอยากได้อะไร ที่เหลือเป็นหน้าที่ของทีมเรา เรื่องราวทั้งหมดอ่านได้ในบทความ เคสความสำเร็จ PRYM Brunch and Bar ครับ

แผน 7 วันสำหรับร้านที่อยากมีกระดานดำบนอินเทอร์เน็ต

1. วันที่ 1 ถ่ายรูปมุมจอและโต๊ะหน้าจอของร้านด้วยมือถือ แสงกลางวันก็พอ เก็บไว้สองถึงสามรูป

2. วันที่ 2 ถามผู้ให้บริการสัญญาณหรือเจ้าของสิทธิ์ถ่ายทอดสดว่าร้านฉายรายการไหนได้ในเงื่อนไขแบบใด แล้วจดคำตอบไว้

3. วันที่ 3 เขียนตารางแมตช์ของสองสัปดาห์ข้างหน้า ใส่เวลาไทยกำกับทุกคู่ และบอกชัดว่าคู่ไหนที่ร้านฉาย

4. วันที่ 4 ตัดสินใจเรื่องการจอง ว่ารับจองหรือไม่ ปิดรับกี่โมง และเก็บโต๊ะไว้ให้นานเท่าไร แล้วเขียนเป็นข้อความสั้นๆ

5. วันที่ 5 ตั้งโพสต์อีเวนต์ใน Google Business Profile พร้อมตั้งเวลาเปิดปิดพิเศษของคืนที่ร้านเปิดดึก และอย่าลืมว่าการแก้เวลาทำการต้องผ่านการตรวจสอบก่อน

6. วันที่ 6 รวมข้อมูลทั้งหมดเป็นหน้าเดียวบนเว็บไซต์ของร้าน หรือส่งให้ทีมทำเว็บจัดหน้าให้ แล้วลองเปิดดูบนมือถือเครื่องเล็กที่สุดที่หาได้

7. วันที่ 7 ให้เพื่อนหรือคนในทีมที่ไม่เคยเห็นหน้านี้มาก่อนลองหาร้านจากคำค้นหาจริง แล้วถามว่าอ่านแล้วรู้ครบทั้งสี่เรื่องไหม

วัดผลอย่างไรว่ากระดานดำนี้ทำงาน

ใช้สิ่งที่ร้านมีอยู่แล้วก็พอครับ เริ่มจากถามลูกค้าที่เดินเข้ามาในคืนแมตช์ว่ารู้จักร้านจากไหน ถ้าจะให้ง่ายขึ้นอีก ทำป้ายเล็กๆ ที่โต๊ะแคชเชียร์หรือใส่คำถามนี้ในขั้นตอนจองโต๊ะ แล้วจดเป็นช่องทางสั้นๆ เช่น ค้นหาเอง จากเพจ จากเพื่อน

อีกตัวชี้วัดคือจำนวนข้อความหรือสายโทรเข้ามาถามเรื่องซ้ำๆ เช่น คืนนี้ฉายคู่ไหน เริ่มกี่โมง ถ้าหน้าตารางทำงานได้ดี คำถามพวกนี้ควรลดลงเอง เพราะคนที่อยากรู้ได้คำตอบจากหน้าเว็บไปแล้ว

ถ้าเว็บของร้านติดตั้ง Google Analytics ไว้ ก็ดูได้ด้วยว่าหน้าตารางบอลมีคนเปิดมากน้อยแค่ไหนในแต่ละสัปดาห์ และเปิดมาจากช่องทางไหน แต่ถ้ายังไม่ได้ติดตั้ง วิธีนับด้วยมือข้างต้นก็เพียงพอจะบอกทิศทางแล้วครับ

กลับมาที่กระดานดำหน้าร้านข้าวแกง

เจ้าของร้านข้าวแกงที่เขียนกระดานดำทุกเช้า ไม่ได้ทำเพราะอยากได้กระดานสวย เขาทำเพราะรู้ว่าคนที่เดินผ่านมีเวลาไม่กี่วินาทีในการตัดสินใจ หน้าตารางบอลของร้านคุณก็ทำหน้าที่เดียวกันครับ เพียงแต่คนที่เดินผ่านเป็นคนที่ถือมือถืออยู่ที่ไหนสักแห่งในเมือง และกระดานของคุณต้องตั้งอยู่ในที่ที่เขาพิมพ์ค้นหาแล้วเห็น

ถ้าอยากเล่าให้ฟังว่าร้านของคุณฉายบอลแบบไหน มีโซนไหนให้ลูกค้านั่ง และอยากให้หน้านี้หน้าตาเป็นอย่างไร ทักมาคุยกันได้เลยครับ เล่าเรื่องร้านของคุณให้ฟังสักนิด แล้วเราจะช่วยคิดด้วยกันว่าหน้าเว็บแบบไหนเหมาะกับร้านคุณที่สุด

ช่องทางการติดตาม TumWebSME

ติดตามสาระความรู้เรื่องการทำเว็บไซต์และการตลาดออนไลน์ได้ที่:

• Facebook: TumWebSME รับทำเว็บไซต์ธุรกิจ

• Instagram: @tumwebsme

• TikTok: @tumwebsme

• YouTube: TumWebSME

ติดต่องานและสอบถามบริการ

• 088-983-9386 (คุณพลอย)

• 099-856-3198 (คุณแสนนาน)